تبليغاتX
شعر خوبان
 

                                               بسمه تعالی

نه شعر تازه نه احساس شعر می آید            

    نه یاد یار نه خطی ز مهر می آید.

 

ز بس که خون دل از دیده ی پر آب چکید       

      نه آب دیده نه رنگی به چهر می آید

 

فسرده گشت جهان از نبودن خورشید         

       کی آفتاب مشعشع ز مهر می آید

 

چو تیر فتنه ببارد ز هر طرف بر ما                

       چه فرق آن که ز خود یا ز غیر می آید

 

چه روی داده ندانم که مدتی است دراز          

     نه زاهدی و نه رندی به دیر می آید

 

گمان که کار جهان جمله در هم است وخراب   

    نه راه چاره نه تدبیر بکر می آید

 

فسرد نامی دل خسته بس تحمل کرد         

       کی عاقبت شه گردون سپهر می آید

                                                                      دکتر اسکندریان (نامی)

نوشته شده توسط دکتر اسکندریان در چهارشنبه سی و یکم مرداد 1386 ساعت 1:12 | لینک ثابت |

                                            بسمه تعالی

 

ای عشق تو خود کشی و خود زنده کنی ؟        بر عاشق بیچاره چرا خنده کنی؟

ای عشق، تو  جمع ضدینی که                      با بودن و با نبودنت  ذله کنی  

 

                                           *****************

عشق آمد و کار عاشقان در هم شد              روز و شب عاشقان سیه از غم شد

اول چه  دل انگیز و چه دلخواه آمد                افسوس  اسیر حسرت و ماتم شد

 

                                                      دکتر اسکندریان ۳۰/۵/۱۳۸۶

نوشته شده توسط دکتر اسکندریان در سه شنبه سی ام مرداد 1386 ساعت 1:20 | لینک ثابت |

 

بسمه تعالی

 

 

بگو چه چاره کنم,  اشتیاق می کشدم

وداغ خویش مفرما, فراق می کشدم

 

نه طاقتی که بیایم, نه راحتی که بمانم

بگو چه چاره کنم اشتیاق می کشدم

 

 

تو دل ببردی و رفتی و هم قرار مرا

به روی تابه نشاندی, اجاق می کشدم

 

امید امن ندارم ولیک خود فرما

چگونه زوج توان شد که طاق می کشدم

 

مرا خلاص کن از بند غم که مدتهاست

هوای طرف گلستان رواق می کشدم

 

تو تکسوار  سوار و من پیاده شل

به پی دویدن اسب براق می کشدم

 

مگو به نامی دل خسته آنچه را گفتم

که گاه شکوه به اعمال شاق می کشدم

 

دکتر اسکندریان(نامی)

 

نوشته شده توسط دکتر اسکندریان در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 ساعت 23:56 | لینک ثابت |
  • بسمه تعالی

عید سعید مبعث خاتم الانبیا حضرت محمد مصطفی(ص) آخرین و اشرف فرستادگان الهی بر تمام بشریت و بخصوص بر مسلمانان مبارک باد. بنده نیز ضمن تبریک این عید والا مثنوی زیر رابه پیشگاه حضرت و پیروانشان تقدیم می کنم. انشا الله که مقبول افتد. دکتر اسکندریان(نامی)

 

صدای اقرا اندر غار پیچید                  محمد(ص) جامه را از دوش برچید

 

دوباره گفت"اقرا بسم ریک                    به اسم خالق هستی و خلقک"

 

محمد(ص) گفت" من خواندن ندانم            من امییم سخن راندن ندانم"

 

ندا آمد" تو را تکریم کردبم                        به علم خود تو را تعلیم کردیم

 

تو اکنون شهر علم و اجتهادی                   تو رب النوع شمشیر و جهادی

 

تو خورشیدی شدی در گوشه غار           بر نور تو شد خورشید و مه تار

 

بتاب و روشنی بخش جهان باش               مهین پیغمبر آخر زمان باش

 

زمین را جهل چون شب تیره کرده             بشر را دست و پا در گیره کرده

 

به خارستان کفرو شرک و ظلمت               گل ایمان نروید جز به قلت

 

تعصب کرده چشم مردمان کور                  نمایند دختران را زنده در گور

 

چو گرگان خون یکدیگر بریزند                    بجز پستی به کاری برنخیزند

 

ضعیفان بردگان اقویایند                           همشه حاکمان از اغنیایند

 

چنان شیطان به دلها لانه کرده             که کعبه بیت حق بتخانه کرده

 

 صلا زن لا اله و عشق حق جو               كه خود الا الله آيد در پي او

 

بگو "لا" را که این "لا" خود کلید است        نجات از بند شیطان پلید است

 

نما بیت مرا از بت مطهر                     صبوری کن که می گردی مظفر

 

بده انذار و خود دل را قوی کن           به سختی ها توکل بر ولی کن

 

تویی هم مصطفی و هم محمد (ص)   تو  را در آسمان نامند احمد(ص)

 

تو  کانون  صفا مرد یقینی                          تو  عین رحمه للعالمینی "

 

بیا ای دوست ما هم لا بگوییم                   بجز راه خدا راهی نپوییم

 

به امر رب خود لبیک گوییم                      به همراه ملائک جمله گوییم

 

سلام  ورحمت حق بر محمد                     الهم صل علی محمد

 

                           و آل محمد(ص)                                         

 

نوشته شده توسط دکتر اسکندریان در جمعه نوزدهم مرداد 1386 ساعت 6:29 | لینک ثابت |

بسمه تعالی

 

 

 

 بار اول کودکی بودم که عشقی کرد داغم           

      دیدمش در حال بازی  او خودش آمد سراغم

 

 مادرش لختی که بگذشت آمد و او را  صدا کرد    

     نرم نرمک رفت و دل را برد و بازی را رها کرد

 

 رفت و من ماندم سر جای نخست تا چند ساعت     

 مات و مبهوتم, خداوندا  چه بوده این حکایت؟

 

این که بود و از کجا آمد که اهل شهر ما نیست      

   از لطیفی و وجاهت مثل او در شهر ما نیست

 

در تعجب مانده بودم که چرا دل شوره دارم         

      از چه ناگه از تب انگاری که در جان کوره دارم

 

نه توان دارم که راه خانه را در پیش گیرم              

    نه حیایم می گذارد تا سراغش بیش گیرم

 

نه دگر هرگز چنین وضعی به عمرم دیده بودم 

          نه که نام این بلا  را از کسی بشنیده بودم

 

 حال در اندیشه ام چون عذر این تقصیر آرم            

     پیش بابا چه دلیلی بهر این تاخیر دارم

 

غرق این افکار بودم  ناگهان در باز کردند    

        مادرش با  میزبانها الوداع را ساز کردند

 

او به خواب ناز بود و سر به روی دوش مادر            

   من برای دیدنش چون سایه دوشادوش مادر 

 

مادرش فهمید و از من خواست تا من باز گردم     

     چند روزی بعد همبازی آن طناز گردم

 

من اجابت کردم و در جای خود آرام گشتم          

     جان من رفت از تنم از این سبب آرام گشتم

 

من دگر هرگز ندیدم آن پریزاد رمیده                  

     لیک مانده یاد  او سهم من از آن نور دیده

 

آنچه گفتم بود شرح اولین معشوق نامی      

         گر چه شاید بود گفتش  جملگی از روی خامی     

 

 

                                                 دکتر اسکندریان(نامی)

نوشته شده توسط دکتر اسکندریان در یکشنبه چهاردهم مرداد 1386 ساعت 3:31 | لینک ثابت |
 

بسمه تعالی

نامي بيا و قفل لب بسته باز كن
بردي قرار دل، مددي كارساز كن

شد ساليان سال و زمستان نمي رود
افسرده شد دلم، غزلي تازه ساز كن

آخر نما بساط فرقت و از شوق وصل يار
خونابه در دل  فلك حيله ساز كن

كم ناز يار را بكشيديم و جور و طعن
بهر خدا تو دگر ترک  ناز كن

شكرانه عنايت آن يار منتظر
بر خيز سوي قبله و رو در نماز كن

از من نيوش اين سخن و موقع نياز
روي نياز به درگه آن بي نياز كن

نامي به هوش باش كه چون شد شب فراق
حمدي بخوان و در به روي صبح باز كن

دكتر اسكندريان(نامي)

نوشته شده توسط دکتر اسکندریان در سه شنبه نهم مرداد 1386 ساعت 18:31 | لینک ثابت |

بسمه تعالی

 

ای منتهای هر چه خوبی و  بی انتها  علی        ای مقتدای  هر چه نیکی و بی اقتدا  علی

 

ای نام نامیت نهایت هر خیر و راستی            ای منتهای  هر چه بخشش و بی انتها علی

 

اسلام  گشته  به  ضربت تیغ تو پایدار               لا سیف   ذوالفقار  و شه لا  فتی  علی

 

یک عمر در مجاهده سخت و بی نظیر           ای بی رقیب از  آخر و از    ابتدا   علی

 

آن فاتحی که روز واقعه خم کرده پشتها         بر پشت می برد یتیم   برای   خدا   علی

 

ای صاحب تمام فضائل و  ارباب  علمها         بعد از نبی  شده نصیب تو یا مرتضی علی

 

من" نامی" ضعیفم و محدود و وصف تو         چون  وصف قطره است زتو دریا یا علی

 

 

   دکتر اسکندریان(نامی) 

  13 رجب المرجب 1428 ه ق مصادف با سالروز ولادت با سعادت مولای متقیان علی(ع)

 

نوشته شده توسط دکتر اسکندریان در شنبه ششم مرداد 1386 ساعت 22:33 | لینک ثابت |

بسمه تعالی

 

به کائنات فروغ علی مبارک باد 

 

 به طالعات طلوع علی مبارک باد

 

 

به  خالقی که چو می افرید  مولی را 

 

 گمان که ذکر شده "یا علی" مبارک باد

 

دکتر اسکندریان(نامی) ۵/۵/۱۳۸۶

نوشته شده توسط دکتر اسکندریان در جمعه پنجم مرداد 1386 ساعت 0:25 | لینک ثابت |

بسمه تعالی

 

با عرض سلام و شادباش

 

سالروز تولد مولود کعبه؛ جان هستی؛ الهه عشق و ذوالفقار

ترنم عطوفت؛ نسیم سرشار از شبنم مهر و شفقت؛ انسان کامل

ولی الله اعظم مولی الموحدین ؛حضرت علی ابن ابی طالب  و روز

پدر را به پیروان عالم و عامل حضرتش و تمامی پدران دنیا و همه

دوستان عزیز تبریک و تهنیت عرض نموده به همین مناسبت شعر

زیر را به محضر مبارک ان جناب و دوستدارانش تقدیم می دارم.

امید که مقبول افتد.

 

 

            پرده به یکسو شد و درب حرم باز شد           حریم بیت الهی جلوگه راز شد

 

نور علی زان میان بر همه آفاق شد               زهره به رقص آمد و کوه در آواز شد

 

غریو تکبیر خاست ارض و سما شاد شد         زبان کروبیان به حمد حق باز شد

 

قلب ابوطالب و فاطمه خوشحال شد                 فاطمه بنت اسد صاحب آن ناز شد

 

هزار حمد وثنا؛ خدای منت نهاد

مژده که مولا علی پای به دنیا نهاد

 

 

لنگر ارض و سما علی اعلی رسید      غنچه هستی شکفت نوگل حمرا دمید

 

همای توفیق بر شانه انسان پرید             عصاره لامکان کعبه دلها رسید

 

سموم الحاد رفت نسیم ایمان وزید          موسم حسرت گذشت شادی جانها رسید

 

خدا بود میزبان مژده که میهمان رسید         وصی پیغمبر و همسر زهرا رسید

 

هزار حمد وثنا؛ خدای منت نهاد

مژده که مولا علی پای به دنیا نهاد

 

فقط خدا عالم است به قدر و جاه علی           مظهر نور خداست رخ چو ماه علی

 

ملک سلیمان دگر ز رونق خود فتاد            فخر دو عالم شده حشمت و جاه علی

 

تمام هستی طفیل هستی مرتضی است          آدم و جن و ملک خیل سپاه علی

 

خدا کند افتخار به خلقت بوتراب                خدا دهد " هل عطی" به شان و جاه علی

 

هزار حمد وثنا؛ خدای منت نهاد

مژده که مولا علی پای به دنیا نهاد

 

سلامت؛خوشبخت و شاد باشید با علی و یا علی

 

دکتر اسکندریان(نامی)

3/5/1386

نوشته شده توسط دکتر اسکندریان در سه شنبه دوم مرداد 1386 ساعت 21:35 | لینک ثابت |
 
offshore
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar