سمه تعالی

سوته دل

اگر به ساحل امنی و دیگری است غریق

اگر به باغ نشستی و دیگری به حریق

اگر سواره ای و ره دراز و طفلی لنگ

که طی کند به چه سختی تمام طول طریق

اگر که ظهر تموز است و تشنه ای بی آب

بمانده است به صحرا و تشنگی عمیق

اگر پناه به تو آورده آهویی خسته

که بنگرد به تو با چشم دوستی به رفیق

چه میکنی که بود انتظار تا باشند

توانگران به درمانده مهربان و شفیق

منم که چشم طمع بر عنایتت دارم

که من غریقم و هستی توام نجات غریق

غریق سوته دل لنگ خسته در عشقت

یکی چو نامی بی نام و عاشق صدیق

دکتر اسکندریان(نامی)    -  30/7/1386

بسمه تعالی

تو بگو

می توانم بنویسم- ولی چی؟ تو بگو

مثل میرزا بنویسم- ولی چی؟ تو بگو

ما که گفتیم و شنیدیم هر آنچیز که بود

پاز آیا بنویسیم؟- ولی چی؟ تو بگو

کو رفیقی که اندیشه کند یاران را؟

بهر یاران بنویسم - ولی چی؟ تو بگو

که کند درک صفای دل ما زین دفتر؟

بر دل خویش نویسم- ول چی؟ تو بگو

خامه هم شعله کشد اتش دل بنویسد

با سر شعله نویسم- ولی چی؟ تو بگو

من که تسلیم قضا و قدرم مدتها

ممکن است من بنویسم؟- ولی چی؟ تو بگو

دوست دارم که امید و شعف از من ریزد

روی دفتر چو نویسم- ولی چی؟ تو بگو

من که امید به الطاف الهی دارم

شکر باید بنویسم ولی چی؟ تو بگو

دکتر اسکندریان(نامی)

20/7/1386

  بسمه تعالی

این چند بیت را به یکی از دوستان بزرگوار بمناسبت عید سعید فطر تقدیم نموده بودم ولی فکر کردم ان را  با جزئی تغییر به همه دوستان تقدیم کنم و مطمئنم که دوست عزیز ما هم راضی خواهند بود.

یشاپیش عید سعید فطر را به شما  دوستان بزرگوار و خانواده  های محترم تبریک و تهنیت عرض نموده

 آرزوی سلامت و سعادت قبولی طاعات و عبادات شما را در پناه حق دارم.


گل آمده در خزان و گشته شب عید
ای صاحب ما به حق این عید سعید

در وقت دعا خواندن و قران مجید
انگه که کنی دعا به یاران حمید

یادی بنما زما که داریم امید
عیدی بستانیم که شد موسم عید

باشد که ز لطف حق و از بخت سعید
وز فیض دعا و بخشش رب حمید

ناگاه کسی به ما رساند به نوید
این مژده که بخشوده شدی در شب عید

هر چند که خواهشی عجیب است و بعید
مایوس نیم لعن به شیطان عنید

عیدی من  از برای یاران این عید
امید سلامت و سعادت صد عید

شاد و موفق باشید - دکتر  اسکندریان

جمعه۲۰/۷/۱۳۸۶ مصادف با اخرین روز ماه مبارک رمضان ۱۴۲۸ ه .ق

بسمه تعالی

انسانهای بیچاره

به رغم زرق و برق و عالمانه ظاهر انسان

هنوز هم وسعت دیدش بقدر مردم پارینه سنگی نیست.

هم اکنون نیز انسانها به غار خویش محدودند

فقط دیوار غارش از فریب و جهل و تزویر است

همان غاری که فکر ادمی در آن  به زندان است و

خودخواهان هم هر روز ان را تنگتر خواهند هر چند پر فریب وشیک و بس محکم

وبا چوب و ذغال و سنک تبلیغات کذب و پر غرض دائم

زنند نقش و نگاری خوش لیکن روی دیواری که سنگی نیست

بلکه  جنس ان از شان و ارزشهای انسانی  است که اندر غار زندانی است.

چون بسیار ادمها که در غرب و شرق این دنیا به سان زندانیان رامند.

و

پلیدانی که زور و هم زر و  تزویرو بوق و یوغ  را بهر زراندوزی  خود بر مردمان تحمیل می دارند

و دنیا با تمام نعمت و دارایی و اندوخته اش در چنگ انان است.

و مردم را بسان بره های رام بی آزار می خواهند تا باشند شهروندان خوب.

و اما گر کسی گوید چرا؟

ناگاه او را شرور و تروریست نام خواهند داد و انگاه است که دیگر حسابش با کرام الکاتبین  باشد.

نتیجه اینکه آدمها یا نمی فهمند چون حواسهاشان همه پر گشته با انواع تبلیغات و هم لهو و لعب و...

ویا فکر می کنند بهتر همانکه  نافهم مانند چون به صلاح  حال انها نیست تا چیزی  را فهمند.

و فغان از جهل و نادانی عوام الناس و از دانایی غارتگران

همان نادانی احمقهای عابد که با دانایی دشمنان، چون عمرو ابن عاص کز ان هر دو شکسته شد

پشت علی ابن ابی طالب  همان شیر خدا و صاحب ذوالفقار و حکمت و عین عدالت را

و صد افسوس که زمینیان اغلب چنینند.

و تکلیف ما و هر که تکلیف می فهمد همانا  ارشاد و روشن کردن  اذهان توده های انسانی است در هر جا.

انشا ا.

بسمه تعالی

به کار تو درمانده ام یا علی          ز فهم تو وامانده ام یا علی

دریغا که دنیا تحمل نکرد        تو را و در این مانده ام  یا علی

   دکتر اسکندریان (نامی)

یازدهم مهرماه 1386 مصادف با بیست و یکم رمضان المبارک 1428

بسمه تعالی

کیمیای عمر

دیشب که در کویر دلم قحط آب بود

در خواب هم نظاره رویت سراب بود

سیراب و شادمان شدم  از چشمه لبت

افسوس آنچه بود همه خواب  خواب بود

ای کاش کل عمر  به رویا گذشته بود

تا جام ما ز نوش لبت  پر شراب بود

هر صبح  در انتظار وصل گذشت و چو شام شد

از داغ  هجر، دل چو شقایق کباب بود

باور نداشت  این دل صافی  از ان دو چشم

سوز  و شراره ای که نامش عتاب بود

آخر گذشت عمر و جوانی چو برق و باد

هر چند  این طریق گریز از عذاب بود

نامی چها کشید ودر اخر چه شد نصیب

از کیمیای عمر رفته   که چه ناب  ناب بود

                                    دکتر اسکندریان(نامی) 7/7/1386

بسمه تعالی

السلام ای دوستان با وفا

جملگی اهل دلید و با صفا

الغرض وبلاگ نامی آپ شد

ز اشتیاق و شور، دلها آب شد

آپ گشتن  خود بود نو نو شدن

از نشاط و زندگی چون مو شدن

مو دهد انگور شیرین ای عزیز

کام ما شیرین شود از آن مویز

من که دارم دوست کل زندگی

شادی و غمها برای بندگی

بندگی حق  ورای آب و نون

"ما خلقت ... انس الا یعبدون"

پس همه باید شویم امیدوار

لعن بر شیطان یاس نابکار

دست بردارید خوبان زود زود

از کج اندیشی و بدبینی چه سود

ما خدا داریم  رحمان و رحیم

لعن بر شیطان مردود رجیم

او رفیق ما است آن اعلی رفیق

دوست دارد جمله ما را ای رفیق

چون که داری دوستی جون کردگار

پس چه باک از سرد و گرم روزگار

هم مرا باشد چو نامی آرزو

اوج ایمان بر خدا و آبرو

دکتر اسکندریان(نامی) 2/7/1386