بر سر تربت حافظ چو رسی همت خواه/که زیارتگه رندان جهان خواهد بود

 روز ۲۰ مهرماه مصادف با روز حافظ شیرازی رحمه الله علیه را گرامی داشته و برای ترویح روحش حمد و صلواه می فرستیم.

  به نیت همه دوستان عزیز تفالی به دیوان خواجه زدم که  با غزل زیر همه مهمان الطاف او شدیم برای اینکه دوستان نیز غزلی از دیوانش بخوانند فقط مطلع غزل را می نویسم:

یا رب این نو گل خندان که سپردی بمنش 

       می سپارم به تو از دست حسود چمنش

                           با ارزوی توفیق و سلامت دوستان

 بسمه تعالی

اثر عشق

نه توانیست که از کوچه یارم گذرم          

 نه صبوری است که از دیدن او درگذرم

نه نشانی زوفاداری او می بینم              

  نه قراری است مرا که از غم او دربدرم

چه کنم چاره ندانم که خلاصی یابم       

    مانده ام بی سر و سامان که رفته ز برم

حاش لله  که کسی باور ش از او بشود 

      این همه جور کز آن لعبت زیبا ببرم

هر چه  من می کشم از دست دل خویش کشم

     چون  ز خویش است شکایت به که از دل ببرم

عاقبت عشق  مرا دربدر و مفلس کرد  

   لیک راضی نشود دست بدارد ز سرم

 شهریارا اثر عشق بگو با نامی 

        "پدر عشق بسوزد که در آورد پدرم "

   دکتر اسکندریان(نامی) 138۷

بسمه تعالی

فرا رسیدن عید سعید فطر، عید مومنان عاشق و عاشقان خالص و خالصان ولی و اولیا  الله

بر همه مومنان صا ئم مبارک و تهنیت باد.

عید سعید فطرگشت روز وصال یار شد

وقت ظفر رسیده و اخر انتظار شد  

 عشوه ماه نو ببین موکب وصل یار شد

 بهر حصول رحمت و مغفرت از عطای او 

ماه خدا عنایت خاصه کردگار شد

فیض دعا ی خالص و معجزه سحرگهان 

 پاک  نموده هر گنه را که به سال  پار شد

وه چه ضیافتی  خدا  داد به بندگان خود

 ریزه خور سرای دوست حاتم روزگار شد

خواب عبادت آمد وهر نفسش محاسنی 

در رمضان که میهمان صاحب اختیار شد

لب بگشا به حمد حق رو بسوی نماز کن

فطره بده به خوش دلی موسم افتخار شد

"نامی"، دلشاد بیا مژده رسید از ولی 

 عید سعید فطرگشت روز وصال یار شد

دکتر اسکندریان (نامی) 10/7/1387  ه. ش

مصادف با اول شوال 1429 ه. ق

بسمه تعالی

ما چه میخواهیم تا شادی کنیم؟

ما چه می خواهیم تا شادی کنیم ؟      واقعا با شادها بازی کنیم

شادمانی نیست کار ساده ای            گر چه از غم هم نیاید چاره ای

پس یکی گوید که این تقصیر کیست؟    کیست دانا و ره تدبیر چیست؟

هر که را بینی بود در بند غم    بیش فهمی بیش و کم فهمی کم

بی غمی خواهی اگر کمتر بدان    چون شدی دانا، سپس با غم بمان

انتخاب مشکلی در پیش روست        بی غمی بیخبر آیا نکوست؟

یا که می خواهی که باشی باخبر       با خبر گشتی ز شادی بی خبر

آدمی در بین این دو مانده زار           گاه بین عقرب است و گاه مار

عقرب است آن حاصل بی دانشی  ذات او نیش است به جان دانشی

آگهی هم عامل افسوس و درد            درد نادانان که رویت کرده زرد

ما که محدودیم در شادی و غم          وای بر آزادگان از بیش و کم

خنده با گریه است و شادیها به غم / ما چو محدودیم  سهم ما است کم

بار الها ظرف ما را کن  حجیم      تا که دریابیم  سهمی بس عظیم

ای خداوندی که هستی خود رفیق   شاد کن دلهای ما را ای شفیق  

وارهان نامی ز بند غصه ها   بخش خود بر او خوشی لحظه ها

                                           دکتر اسکندریان(نامی)                 

  بسمه تعالی

شهادت مولای متقیان تسلیت باد

 بر سر کوفه صدای "قد قتل" آوار می شد

کوچه های کوفه کم کم در سیاهی تار می شد 

  گوئیا وقت وداع دائمی با یار می شد

هر کسی فهمید این را که اگر حیدر نباشد     

   نور این شهر بلا  کم کم  بدل با نار می شد

گر چه عمر دولتش چون عمر مولی بود کوته 

  لیک چندین نسل، ازآن فیض . برخوردار می شد

  آبشان از چاه مولی، نانشان از سفره او          

      نوش می کردند و بر او طعنه اغیار می شد

    آنقدر داده  است نان و شیر و خرما کودکان را     

    ظرفهای شیر آنان چاره  ی ناچار می شد

  حیف از آن  حیدر که در جمعی چو جمع کوفیان بود   

  داشت مظلومیت تاریخ  ما تکرار می شد

  آنقدر بودند بی مقدار و پست و نا جوانمرد       

      آه از ظلمی کزین نامردمان در کار می شد

  پای منبر با علی بودند و پشت پرده با خصم 

      وه چه خونی  زاین جماعت بر دل کرار می شد

عرصه را طوری نمودند تنگ بر آن شاه خوبان      

     کو مرتب از خدا  مستدعی دیدار می شد

"فزت و رب الکعبه" را سر داد تا فرقش دو تا شد 

   راحت از این مردم و دنیای بی مقدار می شد

  عقده کل عرب  را جمع کرده ابن ملجم          

       ضرب تیغ و زهر ملعون دغا پیکار می شد

  ضربتی آمد فرو بشکست فرقی و شنیدند      

         بر سر کوفه صدای "قد قتل" آوار می شد

تا که آوردند طبیب و گشت عاجز از مداوا      

  اف بر این روزگار، که این گونه لا کردار می شد 

انقدر راحت علی (ع) رفت از کف و با بیخیالی 

   باز چرخیدی چنان که لوک بی افسار می شد

کل هستی چند دارد مثل او  ای  بی مروت   

      کاش این چرخ فلک  بی محور و اقطار می شد

چون توانستی تحمل  دیدن دفن علی را      

  رفت خورشید جهان افروز و عالم تار می شد

ای لعینان حیفتان نامد علی(ع) را واگذارید   

     هوش و عقل و دینتان اندر سر بازار می شد 

  آمد اندر کعبه و از مسجد کوفه سفر کرد        

    کاش کل مسلمین در خط آن سردار می شد  

آری ای دنیا بدادی از کف آن در گرامی           

  تا ابد هرگز اگر چون او دگر دیدار می شد

  ای خدای مهربان بر ما بنه منت که باشیم    

    در خط شاهی که با نان و نمک افطار می شد

  نامی محزون به شام غربت اولاد زهرا           

     چشم دارد بر شفاعت کز ید آن یار می شد.

     التماس دعا و با امید مقبول طبع مولی واقع شدن

دکتر اسکندریان (نامی) شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان 1429 قمری

مصادف با شب دو شنبه اول شهریور ماه 1387 شمسی - قزوین